Çankırı Yöresinde Kullanılan Mutfak Takımları PDF Yazdır E-posta

Çankırı Yöresinde Kullanılan Mutfak Takımları;

 

Güdü

Topraktan yapılmış dibi yuvarlak, ağzı dar, divarı yüksekçe olur.

 

Göveç: Topraktan yapılmış dibi düz ağzı ile müsavi olur divarı yüksek olmaz.

 

Tencire: Başlıktan yapılmıştır.

 

Kuşane: Dibi ve ağzı düz ve müsavi divarı yüksek olur.

 

Depni: Bakırdan iki kulplu ve yaslı olur. Hacılar zemzem getirirlerdi.

 

Hercai: Küçük kazan demektir.

 

Kazan: Çamaşır yıkamaya mahsus bakır.

 

Sahan: Yemek yemeye mahsus bakır.

 

Leğen: El yıkamaya mahsus bakır.

 

Lenger: Bakırdan Kuzu ve çoluk koymaya mahsus büyük tabak

 

Kevgir: Bakır süzgeç saplı sapsız olur.

 

Saç: Şebit ekmeğini pişirmeye mahsus demir ( çevirince et yemeği de pişer, bunda pişen saç kebabı meşhur ve nefistir.)

 

Saç ayağı: Bir müsellesin üç köşesine konulan aya demirden yapılır.

 

Oklağaç: Hamur açmaya mahsus düz ve yuvarlak parmak kalınlığında 75 cm uzunluğunda ağaç.

 

Ok: Dalın ince ve daha uzun baklava hamurunu açmaya mahsus ağaç.

 

Bitleğeç: Şebidi çevirmeye mahsus el genişliğinde tahta.

 

Yaslağaç: Kısa ayaklı hamur açmaya mahsus ceviz tahta.

 

Çarh işi: Dibi yuvarlak ağzı geniş bakır tencere.

 

Et Tahtası: Yuvarlak veya dört köşe cevizden yapılmış bir karış kalınlığında Et kıymaya mahsus tahta.

 

Nacak: Et kıyacak demir (Dervişlerin omzunda taşıdıkları saplı ve nısıf daire şeklindeki demire de Nacak derler.)

 

Eğsiran: Ağzı geniş bir karış kendinden saplı hamur kazımaya mahsus demir

 

Hamur teknesi: Hamur yoğurmaya mahsus tahta.

 

Sürgüç: Bulaşık kaplar temizlemek için kullanılan paçavra.

 

Saplı: Bulguru kazandan çıkarmaya mahsus bakır kulplu tas.

 

Aş Leğeni: Çorba koymaya ve az miktarda hamur yoğurmaya mahsus bakır

 

Şip: Ekmek yağlamaya mahsus ucunda bir parça bez bağlı ufak ağaç.

 

Şebit: Bazlamacın biraz daha geniş yapılmış yufka ekmeğinden küçük ekmek.

 

Yedek: davetlerde kahve biçen ufak güvüm

 

Ocak Işıklığı: Buna ocak eşeği de derler. Dört parmak kalınlığında arka ayağı üstüne oturmuş arslan şeklinde olup ocağın içini görmek için üzerinde çıra yakarlar. Buna çıralık da derler.

 

Çıra: Yağlı odun köylerde kaz yerine kullanılır.

 

Kaynak: Çankırı’da Duygu Gazetesi, 1930. (Şeyhoğlu Hasan Üçok).

Sosyal Paylaşım Sitelerinde Paylaşın

 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile